Tobe in de stoel

Een tijdje terug vroegen we ons ineens af of Tobe eigenlijk al niet in een babystoel kon zitten. En jawel hoor, mits er een groot kussen bij gepropt wordt gaat dat best wel. Het was trouwens goddelijk om te zien hoe fier hij wel niet was, toen hij ineens in zo’n hoge, grote stoel mocht zitten en zich ineens op gelijke hoogte met de ‘grote mensen’ bevond!

Sindsdien schuift Tobe er geregeld gezellig bij aan tafel, en stoppen we hem af en toe al eens iets toe. Een stukje fruit gaat er meestal heel vlot in – en dan moet je hem eens bezig zien met zijn handjes om duidelijk te maken dat hij nog wil. Een boterham daarentegen blijft in de eerste plaats toch speelgoed… zoiets dat je kunt verkruimelen en dan ostentatief op de grond gooien.

We hebben trouwens zijn stoel wel al een tiental centimeter verder van de tafel moeten zetten: onze sterke beer vond het te leuk om zich af te duwen tegen de tafelrand waardoor de stoel iets teveel bewoog naar onze zin