Hoe gaat het eigenlijk?

Het begint eindelijk door te dringen dat we eind september met vier zullen zijn. Het is soms raar he: je weet dat je zwanger bent, maar je kan je niet inbeelden hoe het zal zijn. Nu mijn buik begint te groeien en ik af en toe baby-strelingen voel in mijn buik, begint het besef te groeien dat het waar is.
Ik durf stilletjes al nadenken over geboortekaartjes (daar zal Astrid weer voor zorgen, waarvoor nu al dank!) en doopsuiker (nog geen idee!!).  Ook over een naam hebben we nog veel denkwerk. Enkele ideetjes zijn er wel al, maar nog helemaal niets concreets. We hebben nog tijd he, en moet zo’n naam ook niet “rijpen”?

Hoe het lichamelijk met me gaat? Goed eigenlijk! In het begin heb ik echt “mottige dagen” gehad, maar die zijn nu voorbij. Ik ben wel heel vaak moe en heb echt nood aan middagdutjes. Verder durven mijn hormonen wel eens de controle overnemen, en dan heb ik nadien medelijden met Kristof en Ella. Maar ach… we mogen niet klagen, want tot nu toe verloopt alles zoals het moet verlopen. We duimen dat het zo blijft!