Omdat ons dierentuinabonnement bijna afgelopen is én we die van Rotterdam zo mooi vinden én omdat het vorig weekend nog eens mooi zonnig weer was én omdat we toch nog eens iets met z’n allen wilden doen, vertrokken we die zondag vroeg in de ochtend naar Rotterdam. Nog geen twee uur later waren we al gearriveerd: het zet mijn dagelijkse werkfiles van en naar Brussel trouwens pijnlijk in de verf maar dit geheel terzijde.

Op de foto hiernaast zou je misschien anders vermoeden, maar Tobe was de hele voormiddag lastig. Niet gewoon lastig, maar lastig zoals in ‘als je nu niet ophoudt, dan kieper ik je bij die krokodillen’. Zo lastig dus. Het begin van een buikgriepachtig iets, zou de dagen nadien blijken, maar daar hadden we op die dierentuindag eigenlijk geen boodschap aan Na enkele uren gekijf, gekissebis, gevloek, één keer in de hoek staan – niet toevallig in de buurt van de kaaimannen? – en wat geslaap, ging het toch iets beter. *KLIK* Toen werd deze foto van een lachende Tobe genomen. En even later nog eentje. In de namiddag amuseerde hij zich duidelijk weer wat meer, zodat er op het einde van de dag toch nog een ijsje van af kon. En Ella? Die was superflink van begin tot einde – nog een geluk of ze konden mama en papa na deze dag echt wel afvoeren