Ella kan haar rechterduimpje niet volledig strekken. Dat is al zo sinds ze geboren is. Niet dat ze daar last van heeft: ze heeft geen pijn en ze kan met haar hand alles doen wat elk normaal en minder normaal kind van 5 jaar doet Maar toen we dat duimpje onlangs eens aan de huisarts toonden, vond die het misschien toch aangewezen om het eens aan de orthopedist voor te leggen. Vandaag had Anneleen met Ella een afspraak bij die orthopedist.. Die liet meteen een röntgenscan maken. De diagnose: een geblokkeerde pees die moet losgemaakt worden. Een ongevaarlijke operatie van 5 minuten volgens hem. Maar wel eentje waarbij Ella onder volledige narcose gaat moeten, omdat ze anders toch teveel schrik zou hebben en haar handje niet stil zou kunnen houden…

Toen ik vandaag thuis kwam, was een van de eerste dingen die ik vroeg aan Ella dan ook: “En hoe was het bij de dokter?
Ella: “Goed”
Papa: “Ben je dan flink geweest?”
Ella: “Ja, natuurlijk”
Papa: “En was de dokter dan een beetje lief voor jou?” Waarop Ella:

“Ja hoor. En ha ja, als je de dokter eens wilt zien: hij staat ook op Facebook hoor, papa”