Het voorbije verlengde weekend gingen we  naar zee. Daar hebben we met z’n allen ontzettend veel genoten van het goede weer, de omgeving, frisse zeelucht en vooral van elkaar.

We hadden er een beetje schrik voor. Met Tobe op stap is toch altijd een belevenis. Wie hem een beetje kent weet dat hij ontzettend koppig kan zijn, uitdagend en kapoenig. We hielden ons hart dus vast. Toen we met hem het strand op gingen, begon hij flink met zijn schepjes en potjes te spelen. Hij speelde alsof zijn leven er van af hing. Toen hij door had dat je met een gieter water uit de zee kan halen, was er geen houden meer aan. Ook met zijn voeten in de zee vond hij geweldig. Hadden we hem niet tegen gehouden, hij had er zich helemaal in geploft.

En hadden we hem niet tegen gehouden, we waren hem kwijt geweest, want mijnheerke loopt gewoon naartoe naar waar hij zin heeft. Leibanden voor kinderen… ik heb het altijd verschrikkelijk gevonden, maar misschien moeten we het bij een volgende uitstap toch maar overwegen.