Ze weet haar momenten om ziek te worden wel uit te kiezen, onze lieverd. Zaterdag 15 augustus leek haar bijvoorbeeld een uitgelezen feestdag om de ochtend in te zetten met 39 graden koorts. Aanvankelijk leek de Junifen nog wel wat te helpen om de koorts terug te dringen, maar uiteindelijk moesten we toch naar de huisarts met wachtdienst trekken. Met tegenzin trouwens: ik val die mensen liever echt niet lastig in het weekend en ik denk dat zij ook liefst niet lastig gevallen worden op een feestdag

Maar goed, die dokter heeft Ella dus onderzocht en vond niet meteen een aanleiding voor de koorts. “Heeft ze al eens driedagenkoorts gehad?”, probeerde hij alsnog, maar helaas: die ziekte is lang geleden al eens gepasseerd Hij raadde ons dan maar aan om wat Perdolan suppo’s zetpillen te gaan halen om de koorts te laten dalen.

In de namiddag leek Ella weer eventjes te herleven, waardoor we nog enkele luchtballonnen konden meepikken, maar uiteindelijk zijn we omwille van een nieuwe koortsaanval daar toch moeten wegvluchten. Die koorts kregen we nauwelijks nog naar beneden, waardoor we ‘s nachts niet anders konden als met ons bibberend, rillend en ijlend kindje naar de Spoedafdeling van het O.L.V.-Ziekenhuis in Aalst te rijden. Dat ijlen mag je gerust letterlijk nemen: ze sloeg er ferm naast hoor en zag plotseling ogen van monsters opduiken, zag kippen en koeien die er niet waren en vond de streepjes beter dan de kindjes?! Ja, er kwam behoorlijk wat nonsens en nietszeggend gebrabbel uit haar mondje!

In het ziekenhuis werden we opgevangen door heel vriendelijke – het mag gezegd worden! -verplegers en dokters die zich over haar ontfermden. Maar ook zij zagen niets echt onrustwekkend. Mogelijk is er sprake van een beginnende keelontsteking. Haar keeltje zag volgens de pediater toch al voldoende rood om door te gaan als oorzaak voor de hoge koorts. Eén hoopje ellende was Ella trouwens: doodmoe, uitgeput en met kleine, rode oogjes. Maar wél heel erg flink, ook dat mag toch gezegd worden. Ze liet zich heel gewillig onderzoeken en luisterde flink naar wat de dokters haar vroegen. Met een bedoelde overdosis aan koortswerende middelen in haar lijfje, mochten we uiteindelijk weer naar huis. En Ella heeft nadien als een roosje geslapen. Anneleen is rond 5 uur nog even gaan checken zoals de dokters gevraagd hadden, maar de koorts was wel degelijk weg. Door nu om de drie uur afwisselend Perdolan en Nurofen toe te dienen, zouden we de koorts onder controle moeten kunnen houden. Een tip die we volgens de pediater moesten onthouden voor een volgende keer die er sowieso nog weleens zal komen. Als de koorts-zonder-duidelijke-oorzaak dinsdag nog niet weg blijft, moeten we nog eens terug. Haar voor vandaag gepland bezoekje aan speelkameraadje F. zal helaas voor een andere keer zijn.