Blogje van Kristof & Anneleen over hun dochter

Mama: ‘Wil je iets drinken, Ella?’
Ella: ‘Ja’
Mama: ‘Ik zal je wat water geven. Plat water of liever spuitwater?
Ella: ‘Maar ik ga iets uit de wijnfrigo kiezen’

Ik sukkel met mijn tanden: echt waar. Ik hoop dan ook dat mijn kinderen dat slechte gen niet cadeau gekregen hebben van mij. Het leek mij voor alle zekerheid geen slecht idee om tijdens een van mijn uitstappen naar ‘tante tandarts’ Ella toch al eens mee te nemen. Ella mocht in de voor haar veel te grote tandartsstoel plaatsnemen waarna haar gebit eens geïnspecteerd werd met een veel te grote spiegel voor haar minimondje
Alles bleek gelukkig nog in orde, waarna ze nog een speelgoedje mocht kiezen ook.

Ondertussen had Anneleen toevallig ontdekt dat 300 meter verderop niemand minder dan K3 kwam optreden. Het is te zeggen: ze kwamen twee liedjes brengen en we moesten een berg andere rommel trotseren vooraleer ze aan de beurt kwamen. Het was tropisch heet die 9de juli en ik kan je verzekeren dat het geen lachertje is om dan in een mensenzee een kind van 4 jaar heel de tijd op je schouder te dragen. Zeker niet als ze op dat moment al in haar bed zou moeten liggen en doodmoe is. Maar de blik in haar ogen van zodra Karen, Kristel en Josje op het podium kwamen, maakte het allemaal meer dan waard. Zeker toen ze haar vermoeidheid helemaal opzij zette om flink mee te doen met ‘Handjes draaien‘. Toen we thuis kwamen, was ze helemaal enthousiast aan het vertellen tegen mama en heeft ze het optreden in kwestie nog een paar keer herbekeken op de digicorder. Papa heeft ferm gescoord die dag, met dank aan de mooie voorzet van mama

Tijdens het kuieren op de zaterdagse markt in Aalst;
“Maar papa, gaan we nu hier naar binnen? Ik wil naar de Haa en Em gaan”

Het is er aan te merken dat Ella al eens met mama gaat shoppen

Deze week gaat Ella op kamp. Geen slaap-kamp, gelukkig maar, dat kan ik nog niet aan! Maandag had Ella een beetje stress – dan frult ze aan haar kleren – maar al snel was ze ontdooid en ging ze spelen op het klimrek. Wij vertrokken en de minuten werden afgeteld tot ik Ella kon gaan ophalen. Ik was reuzebenieuwd naar hoe het was geweest. En het was goed geweest. Ella straalde en toen ik vroeg of ze morgen terug zou gaan, zei ze zonder twijfelen ja. Dinsdag vertrok ze met veel plezier en toen ik om vier uur haar ging afhalen werd ik met volgende woorden begroet: “Ik wilde wel nog blijven hé”. Het moet niet gezegd worden hoe het vandaag was geweest zeker?  Ze vindt het nu al jammer dat het binnen twee dagen voorbij zal zijn.

Ella: “Hebben kikkers tanden?”
Wij: “Euh… nee.. denk ik.”
Ella: “Hmmm … (stilte)… Maar heb jij al eens een kikker gezien met tanden?”
Papa: “Nee?”
Ella: “Aha, maar ik wel hoor!”
Papa: “Ha? Waar dan wel?
Ella: “In de film natuurlijk. Van de kikker en de prinses.”

Mama die op het punt staat te vertrekken met Ella naar Dreamland: “Eerst nog even snel opzoeken wanneer de speelgoedwinkel open is.”
Waarop Ella: “wee wee wee punt speelgoedwinkel punt bee ee, mama”

Amai, onze digital native!