Deze week gaat Ella op kamp. Geen slaap-kamp, gelukkig maar, dat kan ik nog niet aan! Maandag had Ella een beetje stress – dan frult ze aan haar kleren – maar al snel was ze ontdooid en ging ze spelen op het klimrek. Wij vertrokken en de minuten werden afgeteld tot ik Ella kon gaan ophalen. Ik was reuzebenieuwd naar hoe het was geweest. En het was goed geweest. Ella straalde en toen ik vroeg of ze morgen terug zou gaan, zei ze zonder twijfelen ja. Dinsdag vertrok ze met veel plezier en toen ik om vier uur haar ging afhalen werd ik met volgende woorden begroet: “Ik wilde wel nog blijven hé”. Het moet niet gezegd worden hoe het vandaag was geweest zeker?  Ze vindt het nu al jammer dat het binnen twee dagen voorbij zal zijn.