Berichten van — zondag 31 mei 2009

Onze kassierster

Gisteren in de Colruyt ;

Ella: Ik heb ook een kassa.
Papa (terwijl de kassierster wat onwennig lacht): Heu ja, dat heb je inderdaad.
Ella: Ja, en dan moet je zoals die mevrouw hier alles vastnemen en dan TUUT doen.
Papa (die ziet dat de kassierster zich nogal bekeken voelt en dus het onderwerp snel wil afsluiten): Ja, dat is juist Ella. Straks mogen we betalen.
Ella: Maar die mevrouw moet nog op het knopje drukken en ‘droge voeding kassa vier’ zeggen.

En toen was het mijn beurt om wat onwennig te lachen
Om maar te zeggen dat Ella een nieuw speelgoedje gekregen heeft waar ze nogal in op gaat…

Als ze zich ‘s ochtends flink klaarmaakt – boterhammetje eten, tanden poetsen, kleren (laten) aandoen, haren (laten) kammen, … – dan heeft Ella altijd wat tijd over om nog heel even naar televisie te kijken vooraleer ze naar school gaat. Opvoedkundig correct? Waarschijnlijk niet, maar het is toch ook gemakkelijk omdat papa van dat ‘heel even’ handig gebruik maakt om alvast ‘in gang te schieten’ voor zijn werk: wat mailtjes doornemen en beantwoorden, even de Belga’s controleren en kijken wat voor nieuws de kranten zoal hebben. Zulke dingen.

Zo was het dus ook daarnet. Ergens tussen pakweg kabouter Plop en Nijntje roept Ella naar mij;

Ella: “Gaan wij dat ook eens kopen, papa?”
Papa: “Huh? Wat zeg je, Ella? Wat bedoel je?”
Ella: “Ja, gaan wij dat ook eens kopen? Dat van Jumbo”
Papa: “Euhm, Jumbo, wat is dat?”
Ella: “Ja, Jumbo. Dat is met een lepeltje”

Ja lap, gaat die miserie nu al beginnen? Misschien is zo’n verbod op reclame tussen kinderprogramma’s toch geen slecht idee Of misschien moet het ochtendlijke tv-ritueel toch maar geschrapt en vervangen worden door een andere stilzwijgende bezigheid. Iemand een suggestie? Papa en mama moeten daarbij dus niet gehinderd worden in hun eigen ochtendrituelen En oh ja, als iemand mij ook nog kan vertellen wat een Jumbo met een lepeltje precies is?

En de foto’s van het gezellige uitstapje naar de Ardennen zijn tot op het blogje geraakt. Hier klikken.

Het weekend met Moeke, Opa, Memie, tante Astrid en Tim was echt een topper, maar heeft ook een aantal negatieve effecten.
Ella kent sinds dit weekend een vuil liedje. Een heel vuil liedje. Het gaat over mijnheer de uil, die een vuile onderbroek heeft, en die moet je dan wassen met citroen. Dank je wel, Memie, voor het educatief intermezzo.
Ook tante Astrid wordt bedankt, want toen Ella daarnet pasta at, vond ze zowaar een ajoin in de saus. We mogen dan wel in Aalst wonen, ajoin mag Ella alleen roepen als de Kamil op’t balkon van’t stadhuis staat te gooien.

We zijn net terug van een verlengd weekendje Ardennen met de familie van mama. Ella vond het daar de max.
Wat heeft ze allemaal gedaan?
- gewandeld
- een ijsje gegeten
- een waterval gezien
- met blote voetjes in de Ourthe gestaan
- met botten aan in de Ourthe gestaan
- gespeeld
- bellen geblazen
- bootje gevaren met tante Astrid en Tim
- veel gegeten en gedronken
- en heel veel aandacht gekregen!
“We komen toch nog eens terug naar het huisje van Fons he?”, zei Ella toen we vertrokken.

Het bewijs dat Ella heel flink geweest is op de trouw van Tinne en Jan!

En we kijken ongeduldig uit naar de rest van de foto’s…