Ze wordt groot

Papa en mama zijn op citytrip geweest en Ella logeerde bij moeke en opa. Gisterenavond kwamen we thuis. Moeke vertelde dat Ella zonder tut sliep, dat ze die onder haar hoofdkussen gelegd had. Moeke had al een paar keer gezegd: “Heeft zij echt nog een tut nodig??” Ik vond van wel. Misschien was Ella wel klaar om zonder tut te slapen, maar ik was niet klaar om die tut weg te doen.
Vandaag, toen Ella ging slapen, wilde ze ook geen tut meer. Ella legde haar tut weer onder haar hoofdkussen, zo kon ze goed slapen. “Tutjes zijn voor kleine baby’s en ik ben al een kindje en dan kan ik grote zus worden,” was haar uitleg.
Eigenlijk moet ik blij zijn. Ella heeft geen tut meer nodig. Maar daarmee is nog maar eens bewezen dat ze groot wordt, en daar heb ik het soms zo moeilijk mee…