Ella vertelt de laatste tijd veel over een kindje bij haar op school. Hij zit niet in haar klas, maar bij een andere juf, speelt veel met haar,…
Ella: “Ik heb met Sjiman gespeeld.”
Wij; “Met Sjiman??”
Ella: “Neen, met Sjiman”
Wij: “Wie? Sjieeman??”
Ella (een beetje boos): “Neen, Sjiman, Sjiman, SJIEMAAN!!!!”

We hadden dus echt geen flauw idee over wie ze het had en zeker niet hoe dat manneke heet. En elke keer weer werd Ella er boos om.
Vandaag vroeg ik het aan de juf. Ze moest ook al even nadenken over wie Sjiman kon zijn en toen wist het: het is SLIMAN.
Zonder hulp hadden we dit toch echt niet geweten hoor.

Edit: Na school
Mama: “Was het plezant? Heb je veel gespeeld?”
Ella: “Ja, en geturnd, met de parachute, en gezongen van K3 onder de lindeboom”
Mama: “En heb je met Sliman gespeeld?”
Ella; “Ja, met Sjiman, heb je’t aan de juf gevraagd??”
Ze had het dus door dat ik de naam opeens goed zei.