Berichten van — zondag 18 januari 2009

Vandaag ging Ella samen met mama en tante Astrid zwemmen. Het was een plezante zwempartij boordevol gespetter en gespatter. Ella speelde met de bal, zwom in de zwemband (en ze kan echt al heel goed stampen met de beentjes). Er werd ook op de trapjes gespeeld, gedreven op de golven, gestapt in het water, gegleden van de glijbaan,… Ella was echt enthousiast. Zo enthousiast dat ze onder de waterstralen van de waterspuitende aap ging staan. Na een uurtje hielden we het voor bekeken. Ella had wel nog zin om te spelen, maar mama en tante Astrid hadden het een beetje gehad.
Vol verhalen gingen we dus naar huis. Papa stond ons al op te wachten en het eerste wat Ella zei toen ze hem zag was: “We zijn gaan zwemmen, maar ik heb geen zin om er over te vertellen.” Daar moest hij het mee doen.
Gelukkig is er dan nog mama die vol trots vertelt hoe flink en dapper Ella wel was!

Ella genoot van de vakantie, maar ze was maandag wel blij dat ze naar school kon vertrekken.
Een kort verslag:
- Er kwamen enkele nieuwe kindjes in de klas. Ella vertelde dat H. geweend had, maar ze had ze niet getroost. Dat kindje had haar Bumba bij en dan stopte ze met wenen
- Ze hebben geturnd met de parachute
- Ze maakten met vingerverf een sneeuwman
- Ze zongen elke dag van goeiemorgen
- Ella maakte ruzie met E. en V. (de kindjes waar ze altijd mee speelt) en dus ging ze maar alleen spelen. Ik vond het zo zielig dat ik zei dat ze dan met een ander kindje mocht spelen. De dag nadien zei ze: ik heb met F. gespeeld, die was wel flink. Donderdagavond vertelde Ella dan toch dat ze weer met E. en V. gespeeld heeft.
- Toen ik woensdag Ella’s haar kamde zag ik een rode buil. IK vroeg me af was het was. Ella zei dat ze naast de kerstboom was gevallen. Voor de zekerheid ging ik het nog eens aan de juf vragen. Zij vertelde dat Ella inderdaad IN de kerstboom was gevallen.
- Het afscheid nemen ging ‘s ochtends niet zo goed. Ella had het een beetje moeilijk, maar echt wenen heeft ze niet gedaan.
- We blijven heel fier op onze kleine kapoen!

Ella had voor de vakantie een hele mooie nieuwjaarsbrief geleerd.
Of we hem ook echt gehoord hebben??

Aan de zee heeft ze hem voor mama en papa nog redelijk goed opgezegd. In ruil kreeg ze een bijtje met afstandsbediening. En dat vond ze echt heel tof.
We hadden gedacht dat ze heel enthousiast haar brief ook voor haar meters zou opzeggen (in ruil voor een cadeau dan wel), maar…
Bij meter Karlien waren er wel heel veel mensen in de buurt en ze durfde haar brief niet opzeggen. Dan maar “en petit comité” in de gang. Daar heeft ze na lang aandringen haar brief gemompeld. In ruil voor dat gemompel kreeg ze een leuke badkikker. Meter Karlien liet zich dus foppen, want echt eerlijk verdeeld was het toch niet.
Maar de meest gefopte was meter Mieke: die hoorde NIETS van de nieuwjaarsbrief. Of toch niet meer dan “Liefste ouders” (aja, dat hadden ze op school ingeoefend en dus zei Ella altijd “liefste ouders”). Ella wilde echt niets meer zeggen: niet in de gang, niet in de keuken, niet in memie haar oor. En toch kreeg Ella een olifant met kersenpitbuik. Meter Mieke moet haar metekindje echt graag zien!

We wensen alle Ella-liefhebbers (en anderen) het beste toe voor 2009!!

Wij hebben de start van het nieuwe jaar aan zee meegemaakt. Het was er koud, maar wel heel leuk!