Sneeuwpret (en -verdriet)
Hoera, sneeuw! In het weekend! Tijdens Ella haar middagdutje begon het goed te sneeuwen, zodat er al vlug een dikke laag lag tegen dat haar vieruurtje goed en wel op was. Ella had heel veel zin om te gaan spelen in de sneeuw (“eerst nog peer opeten, dan moet ik mijn laarsjes aan doen, en mijn muts, en mijn jas, en dan gaan we buiten spelen“). Maar eenmaal buiten was de pret toch al snel over…
We waren net klaar met het maken van een eerste (kleine) sneeuwpop, toen Ella besloot om eens aan haar lipje te komen (iets wat ze de laatste tijd veel te dikwijls doet, maar soit). Groot drama: want sneeuw aan het lipje = een koud lipje! Ik heb het nog geprobeerd op te lossen met enkele warme kussen, maar het mocht niet baten: Ella wou weer naar binnen.
En toen ging mama een grote sneeuwman maken. Ella en ik hebben het hele schouwspel vanachter glas gevolgd – binnen was het gelukkig wél lekker warm – en foto’s genomen (“Ik wil nog een foto maken, papa“). We hebben mama nog snel een wortel gegeven om de sneeuwman helemaal af te maken, en toen was de sneeuwpret voorbij. Het was maar van korte duur, maar Ella heeft er toch iets aan gehad, denk ik. “Dat was leuk“, heb ik haar toch horen zeggen.
Geen reacties
Vul onderstaand formulier in om als eerste een reactie te plaatsen.
Reageer op dit bericht