Berichten van — donderdag 30 oktober 2008

Gisteren gingen we de allerlaatste keer naar kind en gezin met Ella.
Ondertussen weegt ze 12,200kg en is ze 85,5 cm groot. Ze heeft dus een beetje lengte ingehaald en zit eindelijk in een curve (P3: als je 100 kindjes hebt van 2,6 jaar en je zet ze per grootte op een rij, is Ella de derde kleinste).
Ella was heel flink en de dokter zei, na haar onderzocht te hebben, dat ze klaar is om naar school te gaan.

Het potjesverhaal was hier een grote flop. Een tijdje geleden beslisten we om Ella overdag geen pamper meer te geven. “Al doende leert men”, was ons motto.

Tot er op een dag verschillende verschrikkelijke accidenten (denk hierbij aan natte trappen, natte zetels, natte vloer) gebeurden. Het werd me even te veel en ik maakte me verschrikkelijk boos.
Maar mijn boos-zijn had precies effect. Sindsdien deed Ella nooit meer in haar broek.
Ella was dus pampervrij. Maar ging ze ook op het potje?
Neen…

Ze hield zich op tot ze een pamper aankreeg, voor het slapen gaan en liet dan alles lopen. Op het potje ging ze alleen als wij haar er op zetten, maar meestal bleef dat leeg.

Tot vandaag: we zaten samen in de auto en opeens zei Ella: “Thuis wil ik op potje zitten”. En toen ze er ging op zitten, liet ze de pipi lopen. Ook vanavond vroeg ze om op het potje te zitten en kwam er pipi.

Heeft ze eindelijk door hoe het werkt? Wij hopen het alvast!

We zitten met z’n drieën in de auto. Het is al donker.
Ella: “Daar is de maan!”
Mama: “Heb je de maan gezien?”
Ella: “Ja, daar is de maan.” (terwijl ze met haar hand wijst in welke richting ik moet kijken)
Mama: “Is de maan vandaag een banaan?”
Ella: “Neen.”
15 seconden stilte.
Ella: “Maan is vandaag een eum… appel.”

Speculoospasta wordt hier de laatste tijd veel gegeten.
Ook vandaag had Ella er zin in. Kristof zei: “ik zal speculAAspasta op je boterham doen”. Ella verbeterde hem meteen: “Neen, speculOOspasta”.

Ella kreeg vandaag een pakje van mama en papa.
Toen ze het papier had opengescheurd, zag ze een nijntjes-brooddoos. Fier als een pauw liep ze er mee door het huis van moeke en opa (want daar waren we toen). Nadien stak ze de doos in haar boekentas, die ook mee was bij moeke en opa.
Onderweg naar huis begon Ella weer over haar brooddoos. Ik vroeg haar waar ze ze gelaten had. “Ik heb ze in mijn tas gestoken”, zei Ella. En ze verduidelijkte: “In mijn sjakosj“.
‘t Is een echte vrouw aan’t worden…

Eindelijk nog eens wat tijd gevonden om wat nieuwe (weliswaar ondertussen eigenlijk al oude ) foto’s online te gooien. Enkele zelfs nog van augustus (shame on me/us), en dan een reeksje van september.

Passeren onder meer de revue: een piano, een kermisautootje, een voitureke aan de dijk, een ijsje, boekjes, kerstomaten, zand en nog wat herfstzon.

Excuses voor het lange wachten – volgende keer hopelijk wat minder lang, maar helaas geen beloftes