Het lastigste van vandaag
Wat het lastigste van de hele dag was? Dat was daarnet rond half elf, toen ik afscheid nam van Anneleen en Ella om naar huis te rijden. Maar ergens heb ik wel een vermoeden dat ze het met hun tweetjes ook wel zullen redden vannacht…
Ik ga nog snel wat huishoudelijke klusjes opknappen, wat uurtjes proberen te slapen (zal wel deugd doen) zodat er morgenvroeg al wat paperassen kunnen geregeld worden. Dat is trouwens iets wat je best wel kunt missen op dit moment. Maar bon, een noodzakelijk kwaad zeker? Tot morgen!



2 reacties
Dikke proficiat aan iedereen! We zijn héél blij voor jullie. De mama heeft het flink gedaan, Ella is perfect, en de papa is superfier!
)
Kristof, ook niet vergeten eten en slapen he! (Yves durfde dat al eens vergeten
Veel groetjes en dikke kussen van Nele, Yves en Jorunn
Slapen? Ja juist, dat is die fase waarin je neerligt en je ogen sluit, en wanneer je ze weer opent is het ineens uren later. Hmm, dan moet ik dat eigenlijk meteen eens gaan doen: dan is het sneller tijd om weer te vertrekken naar het ziekenhuis
Ik herken het wel: eten en slapen lijken ineens zo van die dingen die je later wel eens zult doen
Reageer op dit bericht