Berichten van — zondag 30 april 2006

Bloemenmutsje

De dag begon vandaag met minder goed nieuws: Ella was weer wat afgevallen. Op zich geen grote ramp, maar we hadden het niet verwacht (ook de vroedvrouwen niet trouwens). Toen ze deze avond weer gewogen werd was het verloren gewicht er weer bij. Hopelijk blijft haar gewicht nu op peil en liefst in licht stijgende richting, zodat we snel naar huis kunnen!

Pas op of ik ween he!

Gisterennacht heeft Ella zich voor de eerste keer eens echt laten horen wist Anneleen mij deze morgen te vertellen. En die ‘trend’ heeft ze vandaag nog eens bevestigd. Een bad nemen ziet ze bijvoorbeeld helemaal niet zitten, en ze lijkt nu ook te beseffen dat wenen een uitstekend middel is om aan de borst te mogen

Vandaag heeft ze trouwens héél goed gegeten. Ze is precies van plan om haar achterstand helemaal in te halen. Dat mag ook wel, zodat ze weer wat gaat ‘aandikken’ waardoor ze sneller naar huis kan gaan. En dat is iets waar Anneleen wel erg blij zou mee zijn denk ik…

Al dat eten had wel één nadeel: dat ze vanavond voor de eerste keer wat krampjes had. Aan het gekrijs te horen doet dat toch wel redelijk veel pijn Hopen maar dat het deze nacht overgaat, zodat Anneleen ook een beetje kan rusten. Want dat is iets wat ik nu toch ga doen: ook voor de papa zijn het vermoeiende dagen geweest!

Zwitsal rules!

Gisteren was het al een dag vol ‘eerste keren’, maar ook vandaag was er weer zo eentje. De eerste keer de mensen van Kind & Gezin, de eerste keer nieuwe kleertjes aandoen, de eerste keer geboortekaartjes versturen, én zeker niet te vergeten: de eerste keer helemaal zelf een pamper verversen. Mét complimenten van de madam trouwens: dat komt dus helemaal goed he! Ik had dan ook voor een talisman gezorgd: zeg nu zelf, welke baby kan weerstaan aan dit t-shirt?

Lelijk mutsje

Een leuk spelletje is checken of Ella reageert op allerlei prikkels van buitenaf. Een mooi voorbeeld: foto’s van haar nemen mét flash. Grappig om te zien hoe ze elke keer weer schrikt van dat plotselinge licht. Voor wie dit maar een onverantwoord experiment vindt: de papa heeft het gevraagd aan de verpleegsters en die zeiden dat het absoluut geen kwaad kan.
Oh ja, wat ik over deze foto zeker nog moet vertellen (of Anneleen vergeeft het me nooit is dat we dit mutsje echt lelijk vinden maar dat het uit pure noodzaak is. De mutsjes die wij gekocht hadden zijn nog te groot en het enige dat past is dit gratis exemplaar van het ziekenhuis.

Blijven slapen

Je gaat het misschien niet geloven, maar we verlangen er eigenlijk een beetje naar om Ella eens te horen huilen! Dat is al geleden van toen ze enkele seconden oud was, en toen besloot ze er toch ook al heel snel weer mee op te houden. We hadden wat schrik dat er zoiets als stilte voor de storm was en dat er haar de eerste nacht eens goed ging laten gelden. Niet dus: gewoon rustig doorslapen moet ze gedacht hebben. Enkel om even aan de borst te mogen (dat moet nu zowat om de 3 à  4 uur), wil Ella wel wakker worden. Maar zelfs dan valt ze dikwijls al na een minuutje weer in slaap

Vandaag ging dat gelukkig al iets beter dan gisteren. In de late namiddag en zeker na de avond toe kon ze het toch al een tiental minuutjes aan een stuk volhouden. De verpleegsters lijken toch ook te denken dat dat de komende uren en dagen altijd maar zal verbeteren. Blijven proberen aanleggen is de boodschap! Soms is het best wel grappig om te zien hoe ze altijd maar wilt slapen. Het schijnt trouwens dat kindjes die vroeger geboren worden dan de uitgerekende datum dat wel vaker doen. Sommige mama’s en papa’s zullen dit wel als een luxeprobleem zien zeker?

Ella en mama

Wat het lastigste van de hele dag was? Dat was daarnet rond half elf, toen ik afscheid nam van Anneleen en Ella om naar huis te rijden. Maar ergens heb ik wel een vermoeden dat ze het met hun tweetjes ook wel zullen redden vannacht…
Ik ga nog snel wat huishoudelijke klusjes opknappen, wat uurtjes proberen te slapen (zal wel deugd doen) zodat er morgenvroeg al wat paperassen kunnen geregeld worden. Dat is trouwens iets wat je best wel kunt missen op dit moment. Maar bon, een noodzakelijk kwaad zeker? Tot morgen!